Korona na implancie

Korona na implancie to widoczna część odbudowy, która odtwarza kształt i funkcję utraconego zęba.

Z czego powstaje korona

Technik wykonuje koronę na podstawie skanu wewnątrzustnego albo wycisku. Najczęściej używa dwutlenku cyrkonu, ceramiki tłoczonej albo metalu licowanego porcelaną.

Dwutlenek cyrkonu dobrze znosi obciążenia w odcinku bocznym. Ceramika szklana daje efekt zbliżony do szkliwa, dlatego sprawdza się w odcinku przednim.

Sposoby mocowania

Koronę mocuje się cementem albo przykręca śrubą przez kanał w powierzchni żującej. Wersja przykręcana pozwala zdjąć pracę bez niszczenia jej, na przykład podczas kontroli.

Wersja cementowana bywa wygodniejsza w miejscach o niekorzystnej osi wszczepu. Nadmiar cementu pod dziąsłem może jednak sprzyjać stanom zapalnym.

Użytkowanie i kontrola

Korona na implancie nie ma więzadeł ozębnej, więc pacjent słabiej odczuwa nacisk. Z tego powodu lekarz sprawdza kontakty zgryzowe podczas każdej wizyty kontrolnej.

Higiena wokół korony wymaga szczoteczek międzyzębowych albo irygatora. Płytka nazębna przy szyjce implantu prowadzi do zapalenia tkanek otaczających wszczep.

Powiązane pojęcia

Wróć do słownika pojęć implantologicznych