Blok kostny

Blok kostny to fragment własnej kości pacjenta, przeszczepiany i mocowany śrubami w miejscu ubytku.

Kiedy stosuje się blok

Metodę wybiera się przy dużych ubytkach, zwłaszcza przy odbudowie wysokości wyrostka. Sam materiał sypki nie utrzymałby tam kształtu.

Blok daje od razu twarde podłoże o zaplanowanym zarysie. Po zagojeniu lekarz osadza w nim wszczep.

Miejsca pobrania

  • Gałąź żuchwy, okolica za ostatnim zębem trzonowym.
  • Bródka, przednia część żuchwy poniżej korzeni zębów.
  • Guz szczęki, przy mniejszych ubytkach.

Przy rozległych odbudowach przeszczep pobiera się poza jamą ustną, w warunkach szpitalnych. Taki zabieg prowadzi chirurg szczękowo-twarzowy.

Przebieg i gojenie

Lekarz dopasowuje blok do kształtu podłoża i przykręca go śrubami. Wolne przestrzenie wypełnia materiałem kościozastępczym, a całość przykrywa membraną.

Przeszczep zrasta się z podłożem przez kilka miesięcy. Podczas osadzania wszczepu lekarz usuwa śruby mocujące.

W miejscu pobrania pojawia się obrzęk i okresowe zaburzenie czucia. Dolegliwości te zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni.

Powiązane pojęcia

Wróć do słownika pojęć implantologicznych