Bruksizm a implanty

Bruksizm a implanty to zaciskanie i zgrzytanie zębami, które zwiększa obciążenie wszczepów i prac protetycznych.

Na czym polega problem

Podczas bruksizmu siły działające na zęby przewyższają te z normalnego żucia. Trwają też dłużej, często w nocy, bez świadomości pacjenta.

Ząb naturalny amortyzuje część obciążeń dzięki ozębnej. Wszczep zrośnięty z kością nie ma takiego zapasu ruchu.

Możliwe skutki

  • Poluzowanie albo pęknięcie śruby łącznika.
  • Odpryski ceramiki na powierzchni korony.
  • Zwiększone obciążenie kości brzeżnej wokół wszczepu.
  • Zużycie powierzchni żujących pracy protetycznej.

Postępowanie

Lekarz ocenia starcie zębów, przerost mięśni żwaczy oraz objawy ze stawów. Rozpoznanie wpływa na plan leczenia implantologicznego.

Plan może obejmować większą liczbę wszczepów, szersze średnice oraz połączenie koron. Powierzchnie żujące wykonuje się z materiału odporniejszego na odpryski.

Po oddaniu pracy pacjent otrzymuje szynę relaksacyjną na noc. Kontrole zgryzu odbywają się częściej niż u pozostałych pacjentów.

Bruksizm sam w sobie nie wyklucza leczenia implantologicznego. Wymaga jednak uwzględnienia na etapie planowania.

Powiązane pojęcia

Wróć do słownika pojęć implantologicznych