Szablon chirurgiczny
Szablon chirurgiczny to nakładka prowadząca wiertło zgodnie z wcześniej zaplanowanym położeniem wszczepu.
Skąd bierze się szablon
Lekarz nakłada na siebie obraz z tomografii stożkowej oraz skan wewnątrzustny. W programie ustawia położenie wszczepu wobec kości i planowanej korony.
Na tej podstawie powstaje nakładka z tulejami prowadzącymi wiertła. Laboratorium drukuje ją z żywicy albo frezuje.
Rodzaje oparcia
- Oparty na zębach, gdy w łuku pozostały własne zęby po obu stronach braku.
- Oparty na dziąśle, stosowany przy bezzębiu, wymagający dodatkowej stabilizacji pinami.
- Oparty na kości, zakładany po odsłonięciu wyrostka podczas zabiegu.
Zalety i warunki użycia
Szablon ogranicza odchylenie od planu i pozwala pracować blisko struktur anatomicznych. Ułatwia też zabiegi bez odwarstwiania płata dziąsła.
Nakładka musi przylegać stabilnie, bez kołysania. Luźny szablon przenosi błąd na położenie wszczepu, więc lekarz sprawdza jego osadzenie przed nawierceniem.