Fibryna bogatopłytkowa (PRF)

Fibryna bogatopłytkowa (PRF) to preparat z własnej krwi pacjenta, stosowany jako dodatek wspierający gojenie rany.

Jak powstaje preparat

Przed zabiegiem personel pobiera krew pacjenta do probówek bez antykoagulantu. Probówki trafiają do wirówki na kilkanaście minut.

Po odwirowaniu powstaje skrzep bogaty w płytki krwi i włóknik. Lekarz formuje z niego błonę albo krążek do umieszczenia w ranie.

Zastosowanie

Preparat stosuje się w zębodole po usunięciu zęba oraz przy odbudowie kości. Bywa też mieszany z materiałem kościozastępczym, żeby ułatwić jego formowanie.

Płytki krwi uwalniają czynniki wzrostu biorące udział w gojeniu. Włóknik tworzy przy tym rusztowanie dla komórek.

Czego preparat nie zastępuje

PRF nie odbudowuje kości samodzielnie. Przy większym ubytku pozostaje dodatkiem do materiału kościozastępczego, nie jego zamiennikiem.

Piśmiennictwo opisuje głównie wpływ na gojenie tkanek miękkich i dolegliwości po zabiegu. Wyniki różnią się między badaniami, więc lekarz omawia oczekiwania przed zabiegiem.

Powiązane pojęcia

Wróć do słownika pojęć implantologicznych