Osteointegracja
Bezpośrednie zrośnięcie powierzchni wszczepu z kością, bez warstwy tkanki łącznej pomiędzy nimi. Od przebiegu tego procesu zależy, czy odbudowa utrzyma obciążenia żucia.
Na czym polega proces
Po osadzeniu implantu kość rozpoczyna przebudowę wokół jego powierzchni. Komórki kościotwórcze odkładają nową tkankę wprost na wszczepie.
Powstaje połączenie, które przenosi obciążenia żucia na kość. Między metalem a tkanką kostną nie ma warstwy pośredniej.
Zjawisko opisał w latach sześćdziesiątych szwedzki badacz Per-Ingvar Brånemark. Jego obserwacje stały się podstawą współczesnej implantologii.
Przebieg gojenia w czasie
W pierwszych dniach wokół wszczepu tworzy się skrzep, a do rany napływają komórki naprawcze. Powstaje tkanka tymczasowa, która jeszcze nie przenosi obciążeń.
W kolejnych tygodniach organizm zastępuje ją kością niedojrzałą. Ta stopniowo przebudowuje się w tkankę o uporządkowanej strukturze.
Dojrzewanie trwa dłużej niż samo pokrycie powierzchni. Dlatego lekarz odczekuje z obciążeniem pracą protetyczną, nawet gdy wszczep wydaje się stabilny.
Stabilizacja pierwotna i wtórna
Stabilizacja pierwotna wynika z mechanicznego zakleszczenia wszczepu w przygotowanym łożu. Lekarz uzyskuje ją w chwili osadzenia i mierzy momentem dokręcenia.
Stabilizacja wtórna pochodzi z nowej kości i narasta w czasie gojenia. Między jedną a drugą wypada okres, w którym łączna stabilizacja bywa najniższa.
Ten okres decyduje o ostrożności w planowaniu. Obciążenie wszczepu w tym czasie zaburza przebudowę tkanki.
Co wpływa na wynik
- Gęstość kości w miejscu zabiegu, opisywana klasami od D1 do D4.
- Technika przygotowania łoża, zwłaszcza chłodzenie wiertła solą fizjologiczną.
- Stabilizacja pierwotna uzyskana w chwili osadzenia wszczepu.
- Palenie tytoniu, które pogarsza ukrwienie tkanek.
- Choroby ogólne, w tym niewyrównana cukrzyca.
- Leki hamujące przebudowę kości.
Przegrzanie kości podczas wiercenia uszkadza komórki w łożu wszczepu. Zamiast zrostu powstaje wtedy warstwa tkanki łącznej.
Jak lekarz ocenia zrost
Ocena opiera się na badaniu klinicznym oraz zdjęciu radiologicznym. Lekarz sprawdza brak ruchomości wszczepu i poziom kości wokół jego szyjki.
Część gabinetów korzysta z pomiaru metodą analizy częstotliwości rezonansowej. Urządzenie podaje wynik w skali liczbowej, a jego wzrost w kolejnych pomiarach świadczy o postępie gojenia.
Ruchomość wszczepu oznacza brak zrostu i wymaga jego usunięcia. Sam ból przy nagryzaniu nie przesądza jeszcze o niepowodzeniu, ale zasługuje na ocenę.
Najczęstsze pytania
Ile trwa osteointegracja?
Okres gojenia zależy od jakości kości oraz miejsca zabiegu. Kość zbita w żuchwie zrasta się zwykle szybciej niż kość gąbczasta w tylnym odcinku szczęki. Lekarz podaje przewidywany termin po ocenie warunków podczas zabiegu.
Czy palenie tytoniu przeszkadza w gojeniu?
Palenie pogarsza ukrwienie tkanek i spowalnia ich naprawę. Piśmiennictwo wiąże je z częstszymi powikłaniami po zabiegach implantologicznych. Ograniczenie palenia przed zabiegiem i po nim bywa częścią przygotowania.
Co oznacza ruchomość implantu?
Ruchomość wszczepu świadczy o braku zrostu z kością i wymaga pilnej wizyty. Implant zrośnięty z kością nie porusza się w żadnym kierunku. Wcześniej pojawiają się zwykle krwawienie dziąsła oraz obrzęk okolicy.
Czy cukrzyca wyklucza leczenie implantologiczne?
Cukrzyca wyrównana nie stanowi przeciwwskazania bezwzględnego. Znaczenie ma stabilność wyników, którą lekarz ustala wspólnie z lekarzem prowadzącym pacjenta. Niewyrównana cukrzyca odsuwa zabieg do czasu uzyskania kontroli choroby.